Ενώ στα άλλα βάσανα πηγαίναμε αξημέρωτα, στο αλώνισμα πηγαίναμε μόνο άμα “εσήκωνε η μέρα”,
γιατί τα στάχυα “αναπαλιάζανε” τη νύχτα και δεν κόβονταν αν αρχίζαμε πρωί. Πάντως πηγαίναμε όλοι στο αλώνι. Πολλοί είχανε “βολόσυρους”.