ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ

Άστραψεν η μούρη μου.
Το λέμε όταν θ’ ακούσομε αιφνιδιαστικά κάτι που μας στεναχωρεί πολύ.

Όντε Ο’ ακούσεις ξαφνικά, ότι πολύ σε βλάφτει κι απού δεν το περίμενες, η μούρη σου αστράψει.

Πατεί και δε γκίζει.
Το λέμε όταν δεν μπορεί κάποιος να κρύψει τη μεγάλη του χαρά.

Όντεν πετύχει άθρωπος πράμα που δεν ορπίζει πατεί τα πόδια ν-του στη γή στο χώμα και δεν γκίζει.

Δε βρίχνεται στα τέσσερα καστέλια.
Σχεδόν πάντα η Κρήτη είχε τέσσερις νομούς. Τέσσερα μεγάλα φρούρια. Δεν υπάρχει σε όλη την Κρήτη δηλαδή.

Τα κάλλη τζη δε βρίχνουνται στα τέσσερα καστέλια, κι απού τον νού ν-των έβγαλε του κόσμου τα κοπέλια.

Δεν έχει ο Θεός αφέντη.
Όσο είναι σίγουρο ότι ο θεός δεν έχει αφέντη, τόσο είναι σίγουρο ότι θα κάνω αυτό που λέω.

Δεν έχει αφέντη ο Θεός ότι είπα θα το κάνω και θα τ’ ακούσεις γλη’γορα, όξω κι αν αποθάνω.

Αποχοντραίνει ο νους μου.
Πολύ στεναχωρούμε, μου έρχεται υποχοντρία.

Σα βρίχνεται ο άθρωπος στσοι τρομερούς καημούς του και λύση δε μπορεί να βρει αποχοντραίνει ο νούς του.

Κάνει τ’ αμούδιασμά ν-του.
Το λένε όταν βρεθεί κανείς σε δυνατή έκπληξη.

Όπχοιος θωρεί παράξενα που ο νους του δεν τα βάνει κι απού δεν τα περίρενε, τ’ αμούδιασμά ν-του κάνει.

Μαλλιά έβγαλεν η γλώσσα μου να σου το λέω.
Το λέμε όταν εττιμένομε σε κάτι που το θεωρούμε σωστό μα δεν εισακούεται.

Μαλλιά ‘βγαλεν η γλώσσα μου για να σε συβουλεόω μα δεν το νιώθεις το σωστό, ως κι α σε συργουλεύω.

Εκειά ‘χασεν το γάιδαρο ν-του.
Ο γάιδαρος ήτανε μέχρι πρόσφατα, ένα σημαντικότατο ζωντανό εργαλείο και βέβαια φροντίδα είχε ο χωρικός για τον ωραίο αυτό “συνεργάτη” του. Η φράση λέγεται για κάποια αδιαφορία που έδειξε ο άλλος.

Μα δεν το έχασεν αυτός εκειά το γάιδαρο ν-του. Για πράμα που δεν γνοιάζεται δε χάνει τον καιρό ν-του.