ΣΚΙΤΣΑ

“Ότι αφορά στη ζωγραφική μου, είμαι αυτοδίδαχτος. Ποτέ δεν είδα ζωγράφο να ζωγραφίζει. Ξέρω όμως ότι οι ζωγράφοι βλέπουνε ένα μοντέλο και το ζωγραφίζουνε. Εγώ έχω για μοντέλο τις σκηνές που είδα, ακόμα και πριν από εβδομήντα χρόνια, μα τις διατηρώ ολοζώντανες στη μνήμη μου. Δεν διεκδικούνε έπαινο καλλιτεχνικά τα σκίτσα μου, είναι όμως ομιλητικά και το σκίτσο μαζί με το κείμενο και την κατατοπιστική λεζάντα κάνουνε στον αναγνώστη κανονική ξενάγηση σε πράματα που δεν θα τα δει κανείς ποτέ πια στην πράξη. Πιστεύω ότι τα σκίτσα μου, όχι μόνο σκηνές παρουσιάζουνε, μα καταστάσεις. Στους νέους μπορώ να πω ότι έρχομαι από έναν άλλο κόσμο άγνωστο σ’ αυτούς και τους μεταφέρω πράματα που τα είδα και τα έζησα. Σε πολλές περιπτώσεις γράφω προσωπικές εμπειρίες. Μα έχω την εντύπωση ότι θα είχανε τεράστια αξία αν είχαμε απομνημονεύματα ενός απλού ανθρώπου από την Αρχαία Αθήνα. Αυτά που έζησα κι εγώ από τη θέση του απλού ανθρώπου τα γράφω και είναι αυθεντικά και μελλοντικά θα αξίζουνε. Όμως κατά συνέπεια συχνά έχουνε σχέση περισσότερο με τη Δυτική Κρήτη, αφού εκεί τα έζησα. Νομίζω εγώ ότι το βιβλίο αυτό δεν παρουσιάζει εικόνες από τη ζωή εκείνων των χρόνων, μα την ίδια τη ζωή.”