Μαντινάδες, Ριζίτικα, Ιστορικά, αλληγορικά κ.α.

Μαντιναδοποιημένες Παροιμίες, Μαντινάδες της ζωής

Το πρώτο μου ερέθισμα στον χώρο της πολιτιστικής μας κληρονομιάς ήτανε που κατάγραφα κάποιες παροιμίες, κάποιες φράσεις και ακόμα λέξεις που έβλεπα ότι σιγά – σιγά αποβάλλονταν από την καθομιλουμένη της Κρητικής υπαίθρου. Εύκολα διέκρινα ότι ο παππούς μου εμιλούσε κάποιες λέξεις που δεν τις έλεγαν οι γονέοι μου (έχουσι, αντί έχουνε, έναι αντί είναι κ.α.) μα και οι γονέοι μου έλεγαν κάποιες λέξεις που δεν τις λέγαμε εμείς τα παιδιά που είχαμε πάει στο δημοτικό σχολείο (βούηθηξε αντίβοήθησε, ματσαοίς αντίμα τουςΑγίους κ.α.). Παρά το ότι δεν διέθετα ούτε καν γυμνασιακές σπουδές άρχισα να καταγράφω αυτά που αργότερα έμαθα ότι λέγονται “λαογραφικό υλικό” και ότι αποτελούνε μέρος της “πολιτιστικής μας κληρονομιάς”.