Συχνά οι νοικοκεράδες εκάνανε “νυχτέρι”. Εμαζεύονταν 3, 4, 5 σ’ ένα σπίτι και, με το φως του λύχνου, η μια έκλωθε, η άλλη έπλεκε, η άλλη εμπάλωνε παλιά ρούχα, ενώ η άλλη μπορούσε να ράβει καινούργια με τη βελόνα της, γιατί τότε δεν είχανε ραπτομηχανές. Εκαθίζανε μέχρι βαθιά νύχτα για να “βγαρτίσουνε”, ενώ από την ημέρα επρογραμματίζανε σε ποιας το σπίτι θα κάνανε το νυχτέρι.