Οι “μαντάκοι” είναι τσιμπούρια που ταλαιπωρούνε τα πρόβατα και άλλα ζώα. Ιδίως τα πρόβατα, όχι μόνο που τα εξασθενούνε μα ακόμα μπορούνε να τα οδηγήσουνε σε θάνατο. Ο μάντακας δεν έχει μεγάλο θώρακα, μα το στομάχι του, όταν απομυζά αίμα, μπορεί να φτάσει το μέγεθος ενός φασολιού.

Εκεί στην εξοχή ο ένας τσομπάνης “τσαγκαρεύεται” (μπαλώνει τα στιβάνια του). Συνήθως εφορούσε παλιά στιβάνια ο βοσκός και δεν απεκλείετο ξαφνικά να “ξεχαμπετωθούνε” τα στιβάνια του εκεί στην κορφή (να ξεσκιστούνε σε βαθμό που να μην μπορεί να τα περπατήσει). Για τούτο το ενδεχόμενο εκρατούσε πάντα στο σακκούλι του το “αράι” του (ένα μικρό αραγάκι, […]

Εις τη γερμανοκατοχή δούλευα στο μητάτοΚαι δέκα μέρες κάναμε να κατευούμε κάτωΉμαστε τέσσερα άτομα όπως τους ξορισμένους τους χρόνους τους κατοχικούς, τους τρισκαταραμένους.

Το Μάη ή Ιούνιο κουρεύουνε τα πρόβατα. Οι φίλοι και οι δικοί των κτηνοτροφών, πηγαίνουνε για να βοηθήσουνε, μα και για συμμετοχή, γιατί η κουρά έχει θέση γιορτής των προβάτων. Άμα τελειώσει το κούρεμα έχει σειρά το φαγοπότι, πολλές φορές το τραγούδι και κάποιες φορές η σκοποβολή.

Στο τέλος της ανοίξεως τα πρόβατα κουρεύουν,σαν των προβάτων η γιορτή ειν’ η κουρά πρεσβεύουν.Καλούνε φίλους κι εδικούς για να τους βοηθήσουν,μα και να συμμετέχουνε, μετά που θα γλεντίσουν.

Μερικά πράγματα που σήμερα θεωρούνται απλά και ξεπερασμένα, πριν από λίγες δεκαετίες ήτανε α-πρόσιτα για τα πενιχρά βαλάντια. Η πλάστιγγα π.χ. δεν ήτανε προσιτή, ούτε ακόμα για τους μπακάληδες. Είχανε τα καντάρια που είχανε ένα γάτζο από πάνω και κρεμότανε από ένα ξύλο, που το βάζανε δυο άντρες στους ώμους τους και από κάτω είχε […]

Τότε που ήταν κλεφτουριά και φτωχικές ανάγκες,τα κατσικάκια τακτικά τα κλέβανε οι «μάγκες».Για να τα κάνουν άγρια κλέφτες να μην τα πιάναν,αυτοί αγριμοκόκκαλο στους τράγους των εβάναν.